inhibitor
ماده یا عاملی که واکنش شیمیایی یا فرایند زیستی را کند یا متوقف میکند.
A substance or agent that slows down or stops a chemical or biological process.
«دارو به عنوان مهارکننده آنزیم عمل میکند.»
“The drug acts as an inhibitor of the enzyme.”
«مهارکنندهها میتوانند واکنشهای شیمیایی را کند کنند.»
“Inhibitors can slow down chemical reactions.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً وقتی درباره مواد شیمیایی که فرآیندی را مسدود میکنند به جای inhibitor استفاده میشود، مثل «بتا بلاکر»، اما برای همه انواع inhibitor کاربرد ندارد.
Common. Generally interchangeable when referring to chemicals that block a process, e.g. 'beta blocker'; not used for all inhibitor types.
رسمی. در زمینههای زیستی یا فنی وقتی تأکید بر کاهش است تا کامل مسدود کردن، جایگزین inhibitor میشود.
Formal. Can substitute 'inhibitor' in biological or technical contexts when emphasizing suppression rather than blocking completely.