leniency
ویژگی بخشنده و ملایم بودن، بهخصوص هنگام قضاوت یا تنبیه.
The quality of being more merciful or tolerant than expected, especially in judging or punishing.
«معلم نسبت به دانشآموزی که دیر کرده بود مدارا کرد.»
“The teacher showed leniency to the late student.”
«بهخاطر رفتار خوبش، دادگاه بخشش کرد.»
“Due to his good behavior, the court granted him leniency.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معمولاً قابل تعویض اما رحمت بیشتر به دلسوزی اشاره دارد؛ مدارا به کاهش سختگیری تأکید دارد، مثلاً «قاضی مدارا کرد» در مقابل «رحمت پادشاه بخشیده شد».
Common. Often interchangeable but mercy can imply compassion beyond fairness; leniency specifically stresses reducing strictness, e.g., 'the judge showed leniency' vs. 'mercy was granted by the king'.
متداول. بخشایش بیشتر به معاف کردن گناه اشاره دارد؛ مدارا مربوط به مجازات یا قضاوت ملایمتر است.
Common. Forgiveness focuses more on pardoning someone's fault or offense; leniency is about milder punishment or judgement.