precipitate
pre·cip·i·tate/prɪˈsɪpɪteɪt/
1verb (فعل)formalpast (گذشته): precipitatedpast participle (مفعولی): precipitated-ing (حال): precipitating3rd (سوم): precipitates
فعل — شتاب دادن
شتاب دادنسبب شدن
باعث وقوع ناگهانی یا غیرمنتظره چیزی شدن.
To cause something to happen suddenly or unexpectedly.
«بحران باعث یک انقلاب سیاسی ناگهانی شد.»
“The crisis precipitated a political upheaval.”
«تصمیم او موجب بحث طولانی شد.»
“Her decision precipitated a long debate.”
تفاوت با واژههای مشابه
hasten— عجله کردن
رسمی. در زمینه تسریع بروز رویدادها قابل جایگزینی است.
Formal. Interchangeable in contexts of causing events to happen sooner.
متضادها
2adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more precipitatesuperlative (عالی): most precipitate
صفت — عجولانه
عجولانهناگهانی
انجام شده یا رخ داده بهصورت ناگهانی یا بدون فکر کافی.
Done or occurring suddenly or without careful consideration.
«آنها تصمیمی عجولانه گرفتند که مشکلاتی ایجاد کرد.»
“They made a precipitate decision that caused problems.”
«کارهای عجولانه او همه را متعجب کرد.»
“His precipitate actions surprised everyone.”