provocateur
شخصی که عمداً موجب بهوجود آوردن تنش یا واکنش دیگران میشود، معمولاً در زمینههای سیاسی یا اجتماعی.
A person who deliberately causes trouble or stimulates others to react, often in a political or social context.
«آشوبطلب جمعیت را در طول تظاهرات تحریک کرد.»
“The provocateur stirred up the crowd during the protest.”
«او متهم شد که یک تحریککننده است که میخواهد دعوا راه بیندازد.»
“He was accused of being a provocateur trying to start fights.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. اغلب قابل تعویض است، مخصوصاً در زمینههای سیاسی — مثل instigator of protests. کمتر در مکالمهی معمولی کاربرد دارد.
Formal. Often interchangeable, especially in formal/political contexts — 'instigator of protests' works like 'provocateur'. Less common in casual speech.
رسمی/غیررسمی. معنای مشابه ولی بیشتر نقش تبلیغ و تحریک ایدهها دارد. agitator تمرکز بر تبلیغ، provocateur تمرکز بر تحریک واکنش است.
Formal/informal. Similar meaning but can imply active campaigning. 'Agitator' emphasizes pushing ideas; 'provocateur' stresses provoking reactions.