resident
در محل یا مکان خاصی زندگی کردن به طور دائمی یا برای مدت طولانی.
Living in a particular place permanently or for a long time.
«او ساکن نیویورک است.»
“She is a resident of New York.”
«پزشکان مقیم ساعات طولانی در بیمارستان کار میکنند.»
“Resident doctors work long hours at the hospital.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در مورد افراد ساکن منطقه قابل تعویض است. برای بازدیدکنندگان موقت استفاده نمیشود.
Common. Interchangeable in contexts referring to people living in an area — 'local residents attended the meeting.' Not used for temporary visitors.
رسمی. هنگام اشاره به افراد ساکن دائمی به جای resident استفاده میشود، معمولا در متنهای رسمی.
Formal. Can replace 'resident' when referring to people who live permanently in a place, often used in written or academic contexts.
فردی که در محل خاصی زندگی میکند، به خصوص به طور دائمی یا بلندمدت.
A person who lives in a particular place, especially permanently or long term.
«ساکنان از سر و صدا شکایت کردند.»
“Residents complained about the noise.”
«این ساختمان پنجاه ساکن دارد.»
“The building houses fifty residents.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. برای افراد ساکن منطقه به ویژه در متون رسمی یا جغرافیایی استفاده میشود.
Formal. Often used for people living in an area, especially in official or geographic contexts.
روزمره. وقتی درباره افراد اهل منطقه صحبت میشود قابل تعویض است اما دلالت بر آشنایی با آنجا دارد.
Everyday. Interchangeable when referring to people from a certain area but implies familiarity with the place.