بازگشت
righteousness
righ·teous·ness/ˈraɪtʃəsnəs/
rightmorally correct-eoushaving the quality of-nessstate or quality
noun (اسم)formal
درستیراستیحقانیت
کیفیت درستکاری و عدالت اخلاقی.
The quality of being morally right or justifiable.
«او به خاطر درستکاریاش تحسین میشد.»
“He was admired for his righteousness.”
«راستی راهنمای تصمیمات اخلاقی است.»
“Righteousness guides ethical decisions.”
تفاوت با واژههای مشابه
virtue— فضیلت
رسمی. برتری اخلاقی یا خوبی که گاهی در بافتهای اخلاقی قابل جایگزینی با righteousness است.
Formal. Moral excellence or goodness, sometimes interchangeable with righteousness in ethical contexts.