اسم — ذخیرهسازی
عمل یا فرایند نگهداری چیزها برای استفاده آینده.
The act or process of keeping things for future use.
«نگهداری غذا در جای خنک مهم است.»
“The storage of food in a cool place is important.”
«او برای اثاثیهاش یک واحد انبار اجاره کرد.»
“She rented a storage unit for her furniture.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی منظور حفظ یا ذخیره چیزهاست معمولاً قابل جایگزینی است، اما نگهداری عمومیتر و غیررسمیتر از storage است.
Everyday. Often interchangeable when referring to holding or saving items, but 'keeping' is more general and less formal than 'storage'.
رسمی/فنی. بهصورت خاص برای نگهداری کالا در انبار است؛ جایگزین مناسب برای مال شخصی یا دیجیتال نیست.
Formal/technical. Specifically for storing goods in warehouses; not interchangeable for personal or digital storage.
متضادها
اسم — حافظه
فضا یا ظرفیت موجود برای نگهداری چیزها، بهویژه در کامپیوترها یا دستگاهها.
The available space or capacity for keeping things, especially in computers or devices.
«گوشی ۱۲۸ گیگابایت حافظه دارد.»
“The phone has 128 GB of storage.”
«برای فایلهایت به فضای ذخیرهسازی بیشتری نیاز داری.»
“You need more storage for your files.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج/فنی. تنها به ظرفیت نگهداری اطلاعات دیجیتال اشاره دارد، در زمینه کامپیوتر قابل جایگزینی است اما برای ذخیرهسازی فیزیکی خیر.
Common/technical. Refers specifically to digital information retaining capacity, interchangeable in computing contexts but not for physical storage.
رسمی. به مقدار چیزی که میتواند در خود جای دهد گفته میشود؛ فقط وقتی به اندازه یا فضا اشاره دارد با storage قابل جایگزین است.
Formal. Means the amount something can hold, interchangeable with storage only when referring to size/space.