subordination
حالت یا وضعیت تحت سلطه و کنترل شخص یا چیز دیگری بودن.
The state of being under the authority or control of another; the condition of being subordinate.
«شرکت بر تابعیت روشن بین کارکنان تاکید دارد.»
“The company emphasizes clear subordination among staff.”
«تابعیت از قوانین برای نظم لازم است.»
“Subordination to the rules is necessary for order.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. وقتی تاکید بر وابستگی است جایگزین خوبی است اما در ارتباط با رابطه قدرت ممکن است مناسب نباشد.
Common. Can replace 'subordination' when emphasizing reliance but not always when stressing authority relationships. E.g., 'dependence on a leader' vs. 'subordination to a leader'.
رسمی. بیشتر به معنی تسلیم کامل است و شدیدتر از 'subordination' است که صرفاً ساختار سلسلهمراتبی را میرساند.
Formal. Often used to stress yielding or surrender, more intense than 'subordination' which implies a structured hierarchy. 'Submission to rules' vs. 'subordination to management'.
در دستور زبان، استفاده از جملهها یا عبارات وابسته به جمله اصلی برای ساخت جملات مرکب.
In grammar, the use of clauses or phrases that depend on a main clause to form complex sentences.
«وابستگی دستوری، جمله وابسته را به جمله اصلی مرتبط میکند.»
“Subordination links the dependent clause to the main clause.”
«درک تابعیت دستوری به ساخت جملات مرکب کمک میکند.»
“Understanding subordination helps build complex sentences.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/فنی. در زبانشناسی متداول است و در زمینه دستوری جایگزین خوبی است.
Formal/technical. Common in linguistics. Can replace 'subordination' in grammatical context when emphasizing dependence relationships between clauses.