task
کار یا فعالیت مشخصی که باید انجام شود، معمولاً محول شده به کسی.
A piece of work to be done or undertaken, often assigned.
«او وظیفه را به موقع تمام کرد.»
“She finished the task on time.”
«این کار نیاز به دقت زیاد دارد.»
“This task requires careful attention.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج و روزمره. در بیشتر موارد جایگزین task میشود، بهویژه برای کارهای پرداخت شده یا معمول، مثل «یک کار دارم». کمتر رسمی است.
Common and everyday. Can replace 'task' in many contexts, especially for paid or regular work, e.g., 'I have a job to do'. Less formal than 'task'.
رسمی یا آموزشی. اغلب در بافتهای مدرسه یا رسمی برای کارهای محول شده توسط مسئولین یا معلمان استفاده میشود؛ در محاوره کمتر کاربرد دارد.
Formal or educational. Used mostly in academic or official contexts to denote tasks given by authority or teachers; less common in casual contexts.
متضادها
کار یا وظیفهای را به کسی محول کردن.
To assign work or a duty to someone.
«مدیر وظیفه تهیه گزارش را به او سپرد.»
“The manager tasked her with preparing the report.”
«به تیم وظیفه دادهاند تا تا جمعه تمام کنند.»
“They tasked the team to finish by Friday.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. تقریباً در محیط کار یا آموزشی جایگزین task به عنوان فعل میشود، مثلاً «تکلیف دادن»؛ اما task بیشتر در زمینههای نظامی یا رسمی استفاده میشود.
Formal. Almost interchangeable with 'task' as a verb in workplace or academic settings, e.g., 'assign homework'; 'task' is more common in military or official contexts.
رسمی. به معنای مسئول کردن کسی برای انجام یک وظیفه است؛ معمولاً بار مسئولیت یا اقتدار بیشتر از task دارد.
Formal. Means to give someone responsibility for a task or duty; can imply higher authority or responsibility than 'task'.