یک کلمه، جمله یا بیانی که به صورت گفتاری بیان میشود.
A spoken word, statement, or vocal expression.
«بیان او احساسات واقعیاش را نشان داد.»
“His utterance revealed his true feelings.”
«به دلیل سر و صدا، درک گفته دشوار بود.»
“The utterance was hard to understand due to the noise.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی منظور نظر کوتاه باشد میتواند جایگزین utterance شود — «اظهار نظر او ما را متعجب کرد» مناسب است ولی «utterance» کمتر استفاده میشود.
Common. Can replace 'utterance' when referring to a brief spoken comment — 'Her remark surprised us' works, but 'Her utterance surprised us' is less common.
رسمی. معمولاً برای اظهارات دقیق یا رسمی بکار میرود، نه هر کلمهای. در زمینههای رسمی قابل جایگزینی است.
Formal. Often used for precise or official spoken declarations, not every uttered word. Interchangeable in formal contexts.
رسمی متوسط. به طور کلی به انتقال فکر یا احساسات از طریق صحبت میگوید. بعضاً با «utterance» به معنای بیان صوتی قابل تعویض است.
Moderate formality. Refers broadly to conveying thought or feeling by speaking. Sometimes interchangeable with 'utterance' when meaning vocal expression.