zone
منطقه یا بخش مشخص با ویژگی یا هدف خاص.
An area or region with a particular characteristic or purpose.
«این منطقهای است که اجازه پارک کردن نیست.»
“This is a no-parking zone.”
«شهر چند ناحیه صنعتی دارد.»
“The city has several industrial zones.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب میتواند جایگزین zone شود وقتی درباره ناحیه فیزیکی صحبت میکنیم اما کمتر رسمی است و کمتر در تقسیمبندی تخصصی بهکار میرود.
Common. Can often replace 'zone' when referring to a physical region but less formal and less used for specialized divisions like time zones or zoning areas.
رایج/رسمی. بیشتر برای نواحی بزرگ یا جغرافیایی بهکار میرود. در برخی موارد جایگزین zone است ولی کمتر روی کارکرد یا کنترل تمرکز دارد.
Common/formal. Used more broadly for larger or geographical areas. Can replace 'zone' in some contexts but is less specific about function or control.
متضادها
تقسیم یا اختصاص دادن به مناطق یا نواحی مشخص.
To divide or assign into specific areas or zones.
«شورای شهر این ناحیه را برای استفاده مسکونی منطقهبندی کرد.»
“The city council zoned this area for residential use.”
«آنها پارک را به بخشهای مختلف برای فعالیتها تقسیم کردند.»
“They zoned the park into sections for different activities.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. میتواند بهجای فعل zone استفاده شود اما جزئیات تخصصی تقسیمبندی کارکردی را ندارد.
Common. Can replace 'zone' as a verb generally but lacks the specific nuance of assigning functional areas.
رسمی. به معنای تعریف نواحی یا مناطق اداری است و در زمینه طرحهای شهری نزدیک به zone است.
Formal. Specifically means to define districts or administrative areas, close to 'zone' in urban planning contexts.