کسی که در جنگ یا نبرد میجنگد، بهویژه سرباز یا مبارز.
A person who fights in a war or battle, especially a soldier or fighter.
«مبارزان در میدان جنگ روبهروی هم ایستادند.»
“The combatants faced each other on the battlefield.”
«در جنگ، مبارزان باید قوانین خاصی را رعایت کنند.»
“In war, combatants must follow certain rules.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی کسی در مبارزه شرکت دارد به جای combatant استفاده میشود؛ fighter کلیتر است و در زمینههای غیررسمی یا خیابانی هم به کار میرود.
Common. Interchangeable when referring to someone involved in fighting; 'fighter' is more general and can apply outside formal war contexts, e.g. 'a street fighter'.
رایج. مخصوص اعضای رسمی ارتش است و اگر combatant نظامی نباشد جایگزین کامل نیست.
Common. Specifically a member of an organized army, so not fully interchangeable if the combatant is not military; 'soldier' implies formal military service.
متضادها
مربوط به یا درگیر در جنگ یا مبارزه بودن.
Relating to or engaged in fighting or warfare.
«نیروهای جنگی به آتشبس توافق کردند.»
“The combatant forces agreed to a ceasefire.”
«کشورهای درگیر جنگ خسارات زیادی متحمل میشوند.»
“Combatant nations suffer heavy losses.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. مرتبط با نیروهای مسلح است و کلیتر و رسمیتر از combatant که فقط درگیر جنگ را نشان میدهد.
Common. Relates to armed forces, often more formal and broad than combatant which specifically denotes fighting participation.
رسمی. بر خصومت فعال بین گروهها تأکید دارد؛ در توصیف نیروهای شرکتکننده در جنگ قابل تعویض با combatant است.
Formal. Emphasizes active hostility between groups; interchangeable with combatant in formal contexts describing engaged forces.