conceit
نظر بسیار مثبت و بالاتر از حد معمول نسبت به تواناییها یا ارزش خود؛ تکبر.
An excessively favorable opinion of one’s own abilities or worth; arrogance.
«تکبرش کار کردن با او را سخت میکرد.»
“His conceit made him difficult to work with.”
«بعد از برنده شدن جایزه، بسیار خودبین شد.»
“She showed a lot of conceit after winning the award.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. زمانی که بر خودبینی اغراقآمیز تأکید دارد قابل جایگزینی است، مثلاً «تکبر او همه را آزرد.» برای غرور ظریف کمتر مناسب است.
Formal. Interchangeable with conceit when emphasizing an inflated sense of self-importance, e.g. 'His arrogance annoyed everyone.' Works less well for subtle pride.
روزمره/رسمی. شبیه conceit است اما اغلب به ظاهر یا ویژگیهای سطحی مرتبط است. در بسیاری زمینهها قابل جایگزینی است، مثلاً «خودپسندی او باعث شد روی ظاهر متمرکز شود.»
Everyday/Formal. Similar to conceit but often linked to physical appearance or superficial qualities. Interchangeable in many contexts, e.g. 'Her vanity made her focus on looks.'
تشبیه یا ایدهای خیالی و پیچیده، مخصوصاً در ادبیات یا شعر.
A fanciful or elaborate metaphor or idea, especially in literature or poetry.
«کنایه ادبی شعر، زندگی را به سفری در طوفان تشبیه کرده بود.»
“The poem’s conceit compared life to a journey through a storm.”
«کنایه ادبی معمولاً به شعر غنا و عمق میبخشد.»
“A conceit often adds richness and depth to poetry.”
تفاوت با واژههای مشابه
ادبی. اصطلاح گستردهتری است که شامل بسیاری از تصاویر زبانی میشود؛ conceit نوع خاصی از استعاره است که اغلب پیچیده یا غیرمعمول است. فقط در زمینه ادبی جایگزین است.
Literary. A broader term covering many figures of speech; conceit is a specific type of metaphor often elaborate or unusual. Interchangeable only in a literary context.
ادبی. به زبان توصیفی که تصاویر بصری ایجاد میکند اشاره دارد. Conceit نوع خاصی از تصویر یا استعاره توسعه یافته است.
Literary. Refers to descriptive language that evokes visual pictures. Conceit is a more specific kind of extended image or metaphor.