forbiddance
عمل منع یا ممنوع کردن چیزی.
The act of forbidding or prohibiting something.
«منع سیگار کشیدن در اماکن عمومی اکنون رایج است.»
“The forbiddance of smoking in public places is now common.”
«آنها با ممنوعیت شدید ورود به منطقه مواجه شدند.»
“They faced strict forbiddance against entering the area.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. یک اقدام قانونی یا رسمی برای ممنوع کردن چیزی. بسیار قابل تعویض با 'forbiddance' است، اگرچه 'prohibition' در متون حقوقی یا رسمی رایجتر است. 'ممنوعیت الکل' درست است، 'منع الکل' هم درست است اما کمتر طبیعی به نظر میرسد.
Formal. A legal or official act of forbidding something. Highly interchangeable with 'forbiddance', though 'prohibition' is more common in legal or official contexts. 'The prohibition of alcohol' works, 'The forbiddance of alcohol' works but sounds less natural.
رسمی/فنی. قدرت یا حق یکجانبه برای متوقف کردن یک اقدام رسمی، به ویژه تصویب قانون. کمتر قابل تعویض؛ 'وتو' مربوط به جلوگیری از یک تصمیم یا قانون خاص است، در حالی که 'forbiddance' یک عمل گستردهتر از منع است. 'رئیس جمهور حق وتوی خود را اعمال کرد' درست است، نه 'منع خود را'.
Formal/technical. The power or right to unilaterally stop an official action, especially the enactment of legislation. Less interchangeable; 'veto' is about preventing a specific decision or law, while 'forbiddance' is a broader act of prohibiting. 'The president exercised his veto' works, not 'his forbiddance'.