inadequacy
وضعیتی که در آن چیزی کافی یا مطلوب نیست.
The state of being insufficient or not good enough.
«ناکارآمدی اقدامات ایمنی باعث حادثه شد.»
“The inadequacy of the safety measures caused the accident.”
«او در نقش جدیدش احساس ناتوانی و ناکافی بودن میکرد.»
“She felt a sense of inadequacy in her new role.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در مواقعی که به کمبود یا نقص اشاره میشود جایگزین میشود، مثل «ناکافی بودن منابع» به جای «inadequacy of resources».
Formal. Can replace inadequacy when discussing lack or shortfall in quantity or ability, e.g. 'insufficiency of resources' instead of 'inadequacy of resources'.
متداول. بیشتر برای کمبودهای ضروری به ویژه در زمینه پزشکی یا فنی استفاده میشود، مثلاً «کمبود آهن». همیشه جایگزین مناسب نیست.
Common. Used mainly for lack of something necessary, especially in medical or technical contexts, e.g. 'iron deficiency'. Not always interchangeable with inadequacy.