indifferent
بیعلاقه، بیتفاوت یا بدون هیچگونه همدلی خاص.
Having no particular interest or sympathy; unconcerned.
«او نسبت به درخواستهای او بیتفاوت بود.»
“She was indifferent to his pleas.”
«تماشاگران در طول اجرا بیتفاوت ماندند.»
“The audience remained indifferent throughout the performance.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. قویتر از indifferent، به معنای عدم کامل احساس، انگیزه یا نگرانی. 'او نسبت به رنج دیگران بیاحساس بود.' شدیدتر از صرفاً اهمیت ندادن است.
Formal. Stronger than 'indifferent,' suggesting a complete lack of emotion, motivation, or concern. 'He was apathetic to the suffering of others.' More extreme than simply not caring.
رایج. اغلب قابل تعویض، به معنای نگران یا مضطرب نبودن درباره چیزی. 'او به نظر میرسید که نسبت به نتیجه بیخیال است.' بسته به بافت میتواند ملایمتر از indifferent باشد.
Common. Often interchangeable, meaning not worried or anxious about something. 'He seemed unconcerned about the outcome.' Can be milder than 'indifferent' depending on context.
نه خوب و نه بد؛ متوسط یا بیکیفیت.
Neither good nor bad; mediocre.
«عملکرد او متوسط بود، نه الهامبخش و نه وحشتناک.»
“His performance was indifferent, neither inspiring nor terrible.”
«کیفیت محصول نسبتاً متوسط بود.»
“The quality of the product was rather indifferent.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. در این معنای خاص مستقیماً قابل تعویض است، اغلب با یک ظرافت منفی. 'غذا معمولی بود.'
Common. Directly interchangeable in this specific sense, often with a slightly negative nuance. 'The food was mediocre.'
رایج. به معنای چیزی است که برجسته نیست یا قابل توجه نیست. 'یک اجرای بیاهمیت.' میتواند به معنای عدم کیفیت باشد، شبیه به indifferent.
Common. Suggests something that doesn't stand out or isn't noteworthy. 'An unremarkable performance.' Can imply a lack of quality, similar to 'indifferent.'