instrumentality
اسم — ابزاریت
کیفیت یا حالت ابزاری بودن؛ وضعیتی که به عنوان وسیلهای برای رسیدن به هدف عمل میکند.
The quality or state of being instrumental; the condition of serving as a means to an end.
«نرمافزار جدید ثابت کرد که ابزاری حیاتی در موفقیت آنهاست.»
“The new software proved to be a critical instrumentality in their success.”
«او ابزاریت آموزش را در تحرک اجتماعی درک کرد.»
“He recognized the instrumentality of education in social mobility.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. حالت مفید یا سودمند بودن. میتواند با 'instrumentality' همپوشانی داشته باشد اما بیشتر بر مفید بودن عمومی تمرکز دارد تا اینکه یک وسیله خاص برای یک نتیجه باشد. 'کارایی یک گوشی هوشمند غیرقابل انکار است' صحیح است؛ 'ابزاریت آن در حل جنایت' مشخصتر است.
Common. The state of being useful or profitable. Can overlap with 'instrumentality' but focuses more on general usefulness rather than being a specific means to an outcome. 'The utility of a smartphone is undeniable' works; 'Its instrumentality in solving the crime' is more specific.
رسمی. ظرفیت عمل کردن یا اعمال قدرت؛ همچنین وسیلهای که توسط آن کاری انجام میشود. 'از طریق عاملیت مشاورش، او شغل را به دست آورد' بسیار شبیه به 'از طریق ابزاریت مشاورش' است.
Formal. The capacity to act or exert power; also a means by which something is done. 'Through the agency of his advisor, he got the job' is very similar to 'through the instrumentality of his advisor'.
اسم — ابزار
یک وسیله یا عاملیت خاص که توسط آن هدفی محقق میشود.
A particular means or agency by which an end is achieved.
«او قانون را ابزاری برای عدالت اجتماعی میدانست.»
“He viewed the law as an instrumentality for social justice.”
«کمیته به عنوان یک واسطه مهم در توسعه طرح عمل کرد.»
“The committee served as an important instrumentality in developing the plan.”
تفاوت با واژههای مشابه
بسیار رایج. روش، مسیر عملی، یا ابزاری که توسط آن کاری میتواند انجام شود. کلیتر و پرکاربردتر از 'instrumentality' است. 'پول وسیلهای برای رسیدن به هدف است' صحیح است، 'پول ابزاریت برای رسیدن به هدف است' بیش از حد رسمی است.
Very common. A method, course of action, or instrument by which something can be accomplished. More general and widely used than 'instrumentality'. 'Money is a means to an end' works, 'Money is an instrumentality to an end' is overly formal.
رایج. سیستمی از قطعات که با هم در یک ماشین یا هر سیستمی کار میکنند؛ همچنین، یک فرآیند یا تکنیک برای دستیابی به یک نتیجه. 'سازوکار اجرای سیاست' صحیح است و اغلب در بافتهای انتزاعی با 'instrumentality' قابل تعویض است. 'ابزاریت سیاست' بر نقش آن به عنوان یک وسیله تأکید میکند.
Common. A system of parts working together in a machine or any system; also, a process or technique for achieving a result. 'The mechanism of policy implementation' works and is often interchangeable with 'instrumentality' in abstract contexts. 'The instrumentality of the policy' emphasizes its role as a means.