interrupt
قطع کردن یا متوقف کردن موقتی یک عمل یا روند بهصورت ناگهانی
To stop the continuous progress of an action or process by a sudden occurrence or statement
«لطفاً وقتی دارم صحبت میکنم، وسط حرفم نپرید.»
“Please don't interrupt me while I'm speaking.”
«صدای بلند جلسه را قطع کرد.»
“The loud noise interrupted the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. بیشتر در مکالمات وقتی به صحبت کردن اشاره دارد قابل جایگزین interrupt است؛ مثلاً «وسط حرفم نپرید». در موارد فنی کمتر کاربرد دارد.
Informal. Interchangeable with 'interrupt' mainly in spoken or casual contexts when referring to speech; e.g., 'Don't break in while I'm talking.' Works less for technical interruptions.
رسمی/فنی. به مختل کردن روند یا سیستم اشاره دارد، معمولاً بلندمدت. برای قطع موقت صحبت یا کارهای کوتاه کاربرد ندارد.
Formal/technical. Refers to causing disorder or breakdown in a process or system, often longer-lasting. Not usually used for interrupting speech or brief actions.
عمل یا موردی که باعث توقف یا وقفه موقتی در چیزی میشود
An act or instance of stopping or breaking the continuity of something temporarily
«گفتگو چند وقفه داشت.»
“The conversation had several interruptions.”
«در پخش وقفهای به وجود آمد.»
“There was an interrupt in the broadcast.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. به توقف کوتاه اشاره دارد، شبیه وقفه اما گاهی ارادی است. همیشه قطع توسط دیگری نیست.
Common. Refers to a short stop, similar but can be intentional. Not always an interruption caused by someone else.
متداول. به توقف یا فاصله کوتاه اشاره دارد که گستردهتر از وقفههای ایجادشده توسط افراد است.
Common. Can mean a short stop or interval, broader than interruptions caused by people.