interruption
عمل یا لحظهای که روند یا فعالیتی به طور موقت متوقف یا مختل میشود.
The act or instance of stopping or hindering a process or activity temporarily.
«جلسه بهخاطر مشکلات فنی چند بار قطع شد.»
“The meeting had several interruptions due to technical problems.”
«او سعی کرد بدون هیچ وقفهای صحبت کند.»
“She tried to speak without any interruption.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولاً به معنای مکث کوتاه است و گاهی میتوان به جای interruption استفاده کرد اما interruption معمولاً جدیتر و طولانیتر است.
Common. Often used interchangeably with interruption for temporary stops, especially in speech or activities, but pause is usually shorter and less disruptive.
رایج/غیررسمی. وقتی به توقف موقت اشاره دارد قابل جایگزینی است، اما عبارت «take an interruption» درست نیست.
Common/informal. Interchangeable when meaning a temporary stop, especially in work or activities. 'Take a break' works but not always 'take an interruption'.
متضادها
قطعی یا وقفه کوتاه در ارتباط یا انتقال اطلاعات، مانند مشکلات فنی در رسانه یا فناوری.
A brief disruption or pause in communication or transmission, such as in media or technology.
«شب گذشته یک وقفه در دریافت سیگنال تلویزیون ایجاد شد.»
“There was an interruption in the TV signal last night.”
«تماس تصویری بهخاطر اینترنت ضعیف قطع شد.»
“The video call had an interruption due to poor internet.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/رایج. به نابسامانی یا اختلال اشاره دارد؛ گستردهتر از interruption و اغلب شدیدتر است.
Formal/common. Emphasizes disturbance or disorder; can be broader than simple interruption and sometimes more severe.
فنی/رایج. به قطع خدمات یا برق اشاره دارد؛ در دیگر معانی interruption قابل جایگزینی نیست.
Technical/common. Specifically refers to loss of service or power; not interchangeable in general interruption contexts.