recognition
عمل شناسایی یا شناختن فرد یا چیزی که قبلاً دیده یا شنیده شده است.
The act of identifying someone or something as known or familiar.
«او با لبخندی نشان داد که او را میشناسد.»
“She gave him a smile of recognition.”
«شناخت بیماری برای درمان مهم است.»
“Recognition of the disease is important for treatment.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولا برای اثبات هویت به کار میرود، مانند کارت شناسایی؛ کمتر کلی است نسبت به recognition که به آگاهی یا دانش هم اشاره دارد.
Formal. Often used to refer specifically to proving identity, e.g. ID card; less general than 'recognition' which can also mean awareness or knowledge.
متداول/رسمی. وقتی منظور تایید یا پذیرش است جایگزین recognition میشود، مثلاً تایید تلاش؛ در معنی دیدن یا شناخت شخص مناسبی نیست.
Common/formal. Can replace 'recognition' when meaning acceptance or approval, e.g. acknowledgement of effort; not appropriate when referring to literal seeing or knowing someone.
متضادها
تمجید و تایید عمومی یا رسمی از دستاورد یا ویژگیهای شخص.
Public or official praise and approval for someone's achievement or quality.
«او به خاطر کار داوطلبانهاش قدردانی شد.»
“She received recognition for her volunteer work.”
«آن هنرمند به رسمیت جهانی رسید.»
“The artist gained international recognition.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول/غیررسمی. بیشتر در بافتهای شخصی یا مذهبی است؛ عامتر و احساسیتر از recognition که رسمیتر و مرتبط با مقام یا جایزه است.
Common/informal. Often used in personal or religious contexts; more general and emotional than 'recognition' which is more formal and linked to status or awards.
رسمی. معمولاً به نشانه فیزیکی شناخته شدن اشاره دارد. نمیتواند همیشه جایگزین recognition شود، به خصوص در تایید مجازی.
Formal. Usually a physical token of recognition. Cannot fully replace 'recognition' in all contexts, especially abstract approval.
متضادها
فرآیند یا توانایی به رسمیت شناختن قانونی یا صلاحیت چیزی مانند دولت یا توافقنامه.
The process or ability of lawfully accepting the validity or legality of something, such as a government or agreement.
«کشور به دنبال به رسمیت شناخته شدن از سازمان ملل است.»
“The country seeks recognition from the United Nations.”
«به رسمیت شناختن پیمان برای صلح ضروری است.»
“Recognition of the treaty is necessary for peace.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/متداول. در زمینههای قانونی یا دیپلماتیک استفاده میشود، معنایی کمی کلیتر از recognition که به تأیید رسمی اشاره دارد.
Formal/common. Can be used in legal or diplomatic contexts, slightly broader meaning than 'recognition' which implies official status acknowledgment.
رسمی. به رضایت یا موافقت رسمی اشاره دارد؛ گاهی با recognition قانونی قابل تعویض است اما معمولاً کلیتر است.
Formal. Refers to official consent or agreement; sometimes interchangeable with legal recognition but often more general.