recollection
اسم — خاطره (1)
فرایند به خاطر آوردن چیزی از گذشته.
The act or process of remembering something from the past.
«او یادآوری واضحی از کودکیاش داشت.»
“She had a vivid recollection of her childhood.”
«بهیادآوری او از آن واقعه بسیار دقیق بود.»
“His recollection of the event was very detailed.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. وقتی به ظرفیت ذهنی یا رویدادهای خاص یادآوری شده اشاره دارد میتواند جایگزین شود. مثلاً 'من یک حافظه از آن روز دارم' مشابه «من یک بهیادآوری دارم.»
Common. Can replace 'recollection' when referring to the mental capacity or specific remembered events. For example, 'I have a memory of that day' works similar to 'I have a recollection.'
رسمی. شاعرانهتر و جدیتر از «recollection». بیشتر در مراسم یادبود یا تأملات جدی به کار میرود. معمولی در گفتار روزمره نیست.
Formal. More poetic or solemn than 'recollection'. Used especially for commemorations or serious reflections. Not common in casual speech.
متضادها
اسم — خاطره (2)
یک خاطره یا چیزی که از گذشته به یاد مانده است.
A memory or thing remembered from the past.
«عکس خاطرات زیادی را زنده کرد.»
“The photo brought back many recollections.”
«او خاطراتش از جنگ را به اشتراک گذاشت.»
“He shared his recollections of the war.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمولی. بیشتر شیء یا رویدادی که یادآوری میکند را نشان میدهد نه خود حافظه. وقتی منظور فقط حافظه ذهنی است جایگزین مناسبی نیست.
Common. Emphasizes an object or event causing memory rather than the memory itself. Not interchangeable when focusing only on the mental memory.