rope
یک رشته محکم و ضخیم که از پیچیدن الیاف تشکیل شده و برای بستن یا کشیدن استفاده میشود.
A strong, thick string made by twisting fibers together, used for tying or pulling.
«آنها از طناب برای بستن جعبهها استفاده کردند.»
“They used a rope to tie the boxes.”
«صخرهنورد طناب را محکم گرفت.»
“The climber held the rope tightly.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. شبیه طناب است اما معمولاً نازکتر و ضعیفتر است؛ برای کاربردهای سبک مثل بستن وسایل کوچک مناسب است.
Everyday. Similar to rope but usually thinner and less strong; suitable for light uses like tying small objects.
روزمره. معمولاً برای هر رشتهای شبیه طناب به کار میرود، بهویژه در موارد دریایی؛ در بعضی موارد میتواند جای طناب را بگیرد اما دقیق نیست.
Everyday. Often used for any string-like item, including rope, especially in nautical contexts; can replace rope in some cases but less precise.
متضادها
بستن یا محکم کردن چیزی با طناب.
To tie or fasten with a rope.
«او قایق را به اسکله با طناب بست.»
“He roped the boat to the dock.”
«آنها بخش خطرناک را با طناب بستند.»
“They roped off the dangerous area.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. فعل عمومی برای بستن چیزی است؛ rope به معنای بستن با طناب به خصوص است، بنابراین tie گستردهتر است. مثلاً tie a shoelace درست است ولی rope a shoelace نه.
Everyday. General verb for fastening something; 'rope' implies using a rope specifically, so 'tie' is broader. 'Tie a shoelace' works but not 'rope a shoelace'.
رسمی. به معنی محکم بستن است، معمولاً با طناب یا مشابه؛ بیشتر در بافتهای رسمی یا خاص جایگزین rope میشود.
Formal. Means to fasten tightly, often with rope or similar. Interchangeable with 'rope' mainly in formal or specific contexts.