agreement
تفاهم یا توافقی که میان دو طرف یا بیشتر برقرار میشود.
A mutual understanding or arrangement between two or more parties.
«آنها پس از مذاکرات طولانی به توافق رسیدند.»
“They reached an agreement after long talks.”
«توافقنامه توسط هر دو طرف امضا شد.»
“The agreement was signed by both parties.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به توافقات حقوقی و معمولاً کتبی اشاره دارد. وقتی مسئله قانونیت مهم است جایگزین agreement میشود.
Formal. Refers specifically to legally binding agreements, usually written. Replace 'agreement' when legality is emphasized, e.g. 'sign a contract' vs. 'reach an agreement'.
غیررسمی. معمولاً در بافت کسب و کار برای توافقات گفتوگویی بکار میرود.
Informal. Often used in business contexts implying a negotiated arrangement. Interchangeable with 'agreement' in business but not in legal or formal contexts.
متداول. اصطلاحی کلی برای تفاهمات برنامهریزی شده، کمتر رسمی است.
Common. A general term for planned understanding, broader and less formal than 'agreement'. Can replace 'agreement' when formality is low.
هماهنگی یا همنظر بودن در عقیده، احساس یا هدف.
Harmony or conformity in opinion, feeling, or purpose.
«میان اعضای تیم در مورد طرح توافق وجود دارد.»
“There is agreement among the team on the plan.”
«پیشنهاد به خاطر نبود هماهنگی رد شد.»
“The proposal failed due to lack of agreement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. به هماهنگی و صلح در دیدگاهها اشاره دارد، معمولاً در مکالمات روزمره جایگزین نیست.
Formal/literary. Means peaceful agreement or harmony, often in feelings or opinions. Generally not interchangeable in casual contexts.
رسمی. توافق جمعی یا هماهنگی نظرات. وقتی به نظر جمعی اشاره میشود جایگزین خوبی است.
Formal. Agreement reached by majority or harmony of opinions. Interchangeable with 'agreement' when referring to group opinion.