نداشتن هوش کافی یا توانایی سریع فکری؛ کمهوش بودن.
Not having or showing much intelligence; lacking mental ability or quickness.
«او کمهوش است، پس با مسائل پیچیده مشکل دارد.»
“He is unintelligent, so he struggles with complex problems.”
«دانشآموز کمهوش درس را سخت میفهمید.»
“The unintelligent student found the lesson difficult to understand.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی و تند. برای انتقاد شدید از هوش استفاده میشود و معمولاً بیادبانه است، بنابراین نسبت به unintelligent مودبانهتر است.
Informal and harsh. Used to strongly criticize someone's intelligence, often rude; thus, less polite than 'unintelligent'.
رایج در صحبت روزمره. به توانایی کند ذهن اشاره دارد ولی کمتر تند از stupid است. میتواند برای اشیا یا افراد استفاده شود.
Common in everyday speech. Refers to slow mental ability but less harsh than 'stupid'. Can be used to describe things or people.