compelled
احساس اجبار یا مجبور بودن به انجام کاری به دلیل فشار یا ضرورت.
Feeling forced or obliged to do something because of pressure or necessity.
«او احساس کرد مجبور است علیه بیعدالتی صحبت کند.»
“She felt compelled to speak out against injustice.”
«آنها بهخاطر سیل مجبور به تخلیه شدند.»
“They were compelled to evacuate due to the flood.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. معمولاً برای بیان ضرورت مؤدبانه به کار میرود؛ وقتی فشار اخلاقی یا اجتماعی وجود دارد با compelled قابل تعویض است، مثلاً «احساس کردم به جلسه باید بروم»، اما کمتر برای زور قانونی یا فیزیکی.
Formal. Often used to express a polite sense of necessity; interchangeable with 'compelled' when implying moral or social pressure, e.g. 'I felt obliged to attend the meeting', but less for legal or physical force.
روزمره. اصطلاحی کلی و تأکید بر نبود انتخاب؛ هنگامی که فشار فیزیکی باشد با compelled قابل تعویض است، مثلاً «او مجبور شد سند را امضا کند.»
Everyday. A more general term stressing lack of choice, interchangeable with 'compelled' especially when physical pressure is involved, e.g. 'He was forced to sign the document'.
گذشته فعل compel؛ مجبور کردن یا وادار کردن کسی به انجام کاری.
Past tense and past participle of compel; to force or drive someone to do something.
«قرارداد او را مجبور به پنج سال کار کرد.»
“The contract compelled him to work for five years.”
«شرایط او را مجبور کرد شهر را ترک کند.»
“Circumstances compelled her to leave the city.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. مترادف مستقیم با تأکید بر قدرت فیزیکی یا اخلاقی؛ در بسیاری از موارد با compel قابل تعویض است، مثل «قانون مردم را مجبور به پرداخت مالیات میکند.»
Everyday. Direct synonym emphasizing physical or moral power; interchangeable with 'compel' in many contexts, e.g. 'The law forces people to pay taxes'.
رسمی. به معنای استفاده از تهدید یا ترساندن برای مجبور کردن است؛ معمولاً در متون حقوقی با compel قابل تعویض است، مثلاً «او وادار به امضا شد.»
Formal. Implies use of threats or intimidation to compel; often interchangeable with 'compel' in legal or formal contexts, e.g. 'He was coerced into signing.'.