conceited
فردی که نظر بسیار بالایی نسبت به خود دارد و مغرور است.
Having an excessively high opinion of oneself; vain and arrogant.
«او آنقدر از خود راضی است که هرگز به دیگران گوش نمیدهد.»
“He is so conceited that he never listens to others.”
«بعد از بردن جایزه لبخندی از خود راضی زد.»
“She gave a conceited smile after winning the award.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی بر خودپسندی تاکید میشود جایگزین conceited است ولی vain ممکن است بیشتر به ظاهر مربوط باشد.
Common. Interchangeable with 'conceited' when emphasizing self-admiration but 'vain' can also include concern about appearance specifically.
رایج. معنای مشابه ولی بیشتر بر برتری جویی و تحقیر دیگران تاکید دارد.
Common. Similar meaning but 'arrogant' emphasizes superiority and disdain for others more strongly.
کمتر رایج. در زمینههای رسمی یا ادبی با تمرکز بر غرور استفاده میشود.
Less common. Formal or literary contexts, focusing on pride aspect.