notoriety
no·to·ri·e·ty/noʊ.təˈraɪ.ə.ti/
notoriouswidely known for bad qualities-itystate or condition
noun (اسم)common
اسم — بدنامی
بدنامیشهرت بد
وضعیتی که فرد یا چیز به خاطر ویژگی یا کار بد، معروف شود.
The state of being famous or well known for some bad quality or deed.
«مجرم پس از محاکمه بدنام شد.»
“The criminal gained notoriety after the trial.”
«بدنامی او به سرعت در شهر پیچید.»
“Her notoriety spread quickly through the town.”
تفاوت با واژههای مشابه
infamy— بدنامی
رسمی و ادبی. معمولا در متنهای جدی و تاریخی جایگزین notoriety میشود، مثلاً 'infamy for crimes' بهتر است.
Formal and literary. Can replace 'notoriety' especially in serious or historical contexts — 'infamy for crimes' fits better than common speech.
disrepute— رسوایی
رسمی. روی از دست دادن احترام تاکید دارد. وقتی به بدنامی اشاره میشود جایگزین خوبی است.
Formal. Emphasizes loss of respect. Interchangeable with 'notoriety' when referring to reputation damage.