well-mannered
کسی که با آداب و ادب رفتار میکند و مؤدب است.
Having good manners and behaving politely.
«او کودکی مؤدب است که با دقت گوش میدهد.»
“She is a well-mannered child who listens carefully.”
«مهمانها همه در طول شام مودب بودند.»
“The guests were all well-mannered during the dinner.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. معمولا میتواند جایگزین well-mannered شود وقتی حرف از رفتار مودبانه است. Polite گستردهتر و روزمرهتر است.
Common. Can usually replace 'well-mannered' when referring to polite behavior. 'Polite' is broader and more everyday than 'well-mannered'.
رسمی. معنای مشابه ولی بیشتر در بافت رسمی یا نوشتاری استفاده میشود. همیشه در گفتار روزمره قابل جایگزینی نیست.
Formal. Similar meaning but tends to be used in formal or written contexts. Not always interchangeable in casual speech.